وبلاگ اختصاصی جانبازان دفاع مقدس

سلام نازنین

گفتی بنویس . میدانی که من هرگز روی حرفت اما و اگر نمی آورم  ... ولی دست و دلم می لرزد . می ترسم نتوانم از تو بسرایم . تو خود خوب می دانی با حضورت قافیه های وجودم رنگ می بازد . نازنینم تنها به همین دلخوشم که وزن بودنت غزلهایم را  خوانا کند .

از تو خواهم سرود . با تو خواهم ماند . از تو خواهم خواند .

کاستی ها را حتما به کوچکی دستهایم خواهی بخشید .